Rithöfundasamband Íslands

The Writers' Union of Iceland


Einkaleg kvöldstund í Gunnarshúsi fimmtudaginn 9. des.

Fimmtudaginn 9. des kl. 20:00 lesa Eva Rún Snorradóttir, Kristín Ómarsdóttir og Valgerður Ólafsdóttir upp úr nýútkomnum bókum sínum.

Eva Rún Snorradóttir kynnir og les upp úr bókinni Óskilamunir, smásagnasafni sem kom út í haust. Óskilamunir eru sögur um ástir sem finnast og tapast, hvernig sársauki mótar okkur, um allt það sem brotnar en ekki síst brotin sem enginn vitjar. Hvernig við leitum með veiku ljósi að leið í gegnum þetta ævarandi grímuball sem lífið er. Hversdagslegar og prívat sögur um lesbískar ástir.

Kristín Ómarsdóttir kynnir og les upp úr bókinni Borg bróður míns, sem fjallar um hömlur og auðmýkt, kröfur og uppgjöf, sveigjanleika, orðleysi og vanmátt og veiklunda hugrekki, sögurnar gerast meira og minna í borg – sem má þekkja og ímynda sér – inn í minnstu einingum borgar: herbergjum og eldhúsum og stofum og í fjörum og kirkjugörðum og á víðavangi. Þetta er óbeint framhald Einu sinni sagna, sem samið var af tvölfalt yngri höfundi.

Valgerður Ólafsdóttir kynnir og les upp úr bókinni Konan hans Sverris: Hildur er laus úr erfiðu hjónabandi og styrkur hennar eykst dag frá degi. Hún lítur til baka og hugsar um mynstrin sem við lærum svo rækilega að á endanum vefjast þau um háls okkar eins og níðþungir hlekkir. Konan hans Sverris er saga um ofbeldi og eftirsjá en einnig um þrautseigju og sátt.

Bækurnar eru allar gefnar út hjá Benedikt bókaútgáfu. Hægt að fá áritaðar bækur. Notaleg stemmning. Piparkökur og mandarínur.


Hátíðarræða til ljóðsins

Eva Rún Snorradóttir hlaut Maístjörnuna 2018 fyrir ljóðabók sína Fræ sem frjóvga myrkrið þann 20. maí sl. Verðlaunahafinn flutti þakkarræðu til ljóðsins við hátíðlega athöfn í Landsbókasafni-Háskólabókasafni:

Hátíðarræða til ljóðsins

Hjartans þakkir til þín ljóð. Takk fyrir fyrir að hlaupast undan skilgreiningum. Vera í fullkomnu látleysi þínu ofar þeim hafið, stærra en öll mörk, rammar, rök og vissa. Takk fyrir áhættuna. Takk að upphefja misskilning, stjórnleysi og uppnám. Takk fyrir að koma þér upp skrifstofu í maganum á okkur, í sjónum innra með okkur. Hjálpa okkur undan oki hugsunar og heilans. Takk fyrir sannleika sem er eldri en allt en hverfur um leið og þú gómar hann, eins og tyggjókúla ofan í botnlanga.

Takk fyrir að leyfa okkur að elta þig út í helbera óvissu og taka okkur þannig á óvæntar, ófyrirséðar slóðir. Sýna okkur hversu miklum víðáttum af ókönnuðu landslagi þú býrð yfir. Leyfa okkur að spegla okkar innri víðáttur í þessu flæmi þínu. Takk fyrir að vera félagsráðgjafi, sjúkraliði, símalína til ókannaðra hyldýpa. Takk fyrir að vera gróft, blítt, grimmt, ógeðfellt og skilningsríkt um leið.

Takk fyrir að fela þig. Koma aftan að okkur. Breyta um mynd. Takk fyrir niðursoðna snákinn sem þú sendir okkur í draumi. Takk fyrir ljósverurnar á hafsbotni sem lýsa sjálfa sig upp, í algjöru tímalausu myrkri. Takk fyrir vitlaust númer um miðja nótt. Takk fyrir að rugga okkur í svefn. Fyrir að vera tómur veggur á innri grafhýsum okkar, sem við getum skrifað á, til að sefa okkur. Takk fyrir að vera það eina sem við vitum fyrir víst, að verður til staðar fyrir okkur, þegar Snæfellsjökull er horfinn. Takk fyrir raddirnar. Takk fyrir hlustunina. Fyrir samtalið. Fyrir sársaukann. Fyrir mistökin og sáttina. Takk fyrir alla lyklana sem við vitum að þú geymir á hafsbotni. Takk fyrir að hrista okkur upp, líkamlega. Hrista af okkur eitthvað sem við vissum ekki að við værum að losna við fyrr en löngu síðar. Getum ekki sett orð á það. Það er líka allt í lagi því þú geymir það. Þannig getur þú unnið, umbreytt myrkri í orku. Þú umbreytir af reisn og hógværð, án þess að gera sjálft neitt mál úr því. Enginn þarf einu sinni að merkja það á þér. Þú vinnur eins og jörðin, móðir okkar. Breytir þungri orku í súrefni. Tekur við áföllum, sérð okkur fyrir áföllum eins og foreldri. Takk fyrir að vera leið til að takast á við lífið og dauðann og allt þar á milli. Takk fyrir að hjálpa okkur að afmiðja veröld okkar og komast undan okkur sjálfum. Við þurfum sannarlega á þér að halda. Takk.


Eva Rún Snorradóttir hlýtur Maístjörnuna

Eva Rún Snorradóttir handhafi Maístjörnunnar 2018

Rithöfundasamband Íslands og Landsbókasafn Íslands – Háskólabókasafn veita verðlaun fyrir ljóðabók sem kom út á árinu 2018. Verðlaunin, sem bera heitið Maístjarnan, voru afhent í þriðja sinn við hátíðlega athöfn í Þjóðarbókhlöðunni þann 20. maí.

Maístjörnuna fyrir ljóðabók ársins 2018 hlýtur Eva Rún Snorradóttir fyrir ljóðabók sína Fræ sem frjóvga myrkrið.

Í umsögn dómnefndar um verðlaunabókina segir:

„Fræ sem frjóvga myrkrið (Benedikt bókaútgáfa, 2018) er frumleg og fjölbreytt ljóðabók þar sem skáldið Eva Rún Snorradóttir bregður á leik með ýmis form, allt frá örleikritum til prósaljóða. Fyrri hluti bókarinnar er margradda lýsing á ferð vinkvenna til sólarlanda sem reynist í senn nöturleg og fyndin. Síðari hlutinn er einlægari og myndrænni og þar eru ljóð sem lýsa vináttu, sársauka, sjálfsuppgötvun og annarlegum heimi á áleitinn hátt. Þannig beitir Eva Rún ólíkum sjónarhornum og formum sem sameina hið ljóðræna og leikræna og nær með því að draga upp sterka og margræða mynd af heiminum sem hreyfir við lesandanum.“

Eva Rún Snorradóttir er fædd í Reykjavík 9. apríl 1982. Hún byrjaði snemma að yrkja en átta ára gömul var hún með kennara sem lét alla gera ljóð og færði hún foreldrum sínum heftaða bók sem bar titilinn Hamarinn og var „mjög dramatísk, sorgleg, myndskreytt ljóðabók í einriti.“ Eva Rún eyddi sínum bernsku- og unglingsárum í Breiðholtinu og fjalla fyrri ljóðabækur hennar öðrum þræði um þann tíma; Heimsendir fylgir þér alla ævi 2013 og Tappi á himninum 2016. Eva Rún Snorradóttir er sjálfstætt starfandi sviðslistakona og rithöfundur. Hún er meðlimur í sviðslistahópunum Kviss búmm bang og 16 elskendur. Nýverið tók hún við sem annar listrænn stjórnandi Alþjóðlegu leiklistarhátíðarinnar LÓKAL. Eva Rún útskrifaðist með BA gráðu frá sviðshöfundabraut Listaháskóla Íslands árið 2008 Gjaldgengar voru allar útgefnar íslenskar ljóðabækur ársins 2018 sem skilað var til Landsbókasafns Íslands – Háskólabókasafns.

Í dómnefnd sátu Sveinn Yngvi Egilsson tilnefndur af Rithöfundasambandinu og Eva Kamilla Einarsdóttir tilnefnd af Landsbókasafni Íslands – Háskólasafni.

Tilnefndar voru bækurnar:

Ásdís Ingólfsdóttir – Ódauðleg brjóst (Partus)

Eva Rún Snorradóttir – Fræ sem frjóvga myrkrið (Benedikt bókaútgáfa

Gerður Kristný – Sálumessa (Mál og menning)

Haukur Ingvarsson – Vistarverur (Mál og menning)

Linda Vilhjálmsdóttir – Smáa letrið (Mál og menning)

Sigfús Bjartmarsson – Homo economicus I (MTH útgáfa)

Rithöfundasamband Íslands óskar Evu Rún innilega til hamingju með verðlaunin!